یکی از دوستانم بهم خبر داد که توی اصفهان کنسرت علیرضا قربانی میخواد برگزار بشه و جمعی از همکارانش رفتن توی بازار سیاه، بلیت گرفتن. گویا یه بحثی هم بینشون در میگیره که یکی میگه کاش کنسرت این مردک رو نریم.چرا که ح کومتیه.و بقیه میگن: خب باشه. صداش خوبه! الان کی ح کومتی نیس؟ یه بحث در مورد بازار سیاه بلیت هاست. خود عوامل برگزار کننده ی کنسرت یه نرخ رو برای صندلی ها مشخص میکنن. و بعد موقعی که توی سایت ها میخوان برای ارائه بذارن، اکثر صندلی های خوبشو فروخته شده اعلام میکنن. و بعد به یه شکل دیگه مثلا

وقتی شکست بخوری، همه طوری ازت پا پس میکشن تا خودشون رو توی اون شکست شریک نکنن. اما وقتی تقزیبا موفق میشی همه جلو میانمثلا همین که یه روکش دندان طبیعی برای مریض میذارم که از قضا رنگشم بسیار طبیعی شده، دستیارا میگن دیدی دکتر ، اون روز حسابی کمکت کردیم. و رییس کلینیک میگه: اینبار مال این خوب شد که رفتم فلان ماده ی باکیفیت رو واسه کلینیک تهیهاری کردم و مسئول پذیرش میگه: دیدی چه بیمار خوبی واست پیدا کردم دکتر ولی همین که میرینی تو دهن طرف( منظورم مریضه) و دندونش تخمی از آب در میاد، میبینی همه سکوت م

تولید مثل انسان در این جهانِ خشن و فناپذیر، خیانت به نسل های آینده است. در شعر زیبایی که پلوتارک برای ما نگه داشته ، چنین می آید که: (( بیچاره او که زاده می شود، زیرا سختی هایی بسیار در پیش دارد، اما مردگان را باید با شادی بدرقه کرد زیرا از بسی رنج ها رهایی یافته اند)) . مکزیکی ها نیز با این جمله به کودکانِ نوزاد خوشامد می گفتند که: (( فرزندم، به دنیا آمده ای که بردباری کنی، پس شکیبا باش، رنج ببر و دم نزن.))

دوگانه باوری در باب فیلم های پورن تاریخ: شنبه ۱۴۰۵/۰۷/۰۴ هیچ منطقی در مورد فیلم های پورن وجود نداره یا میتونیم طور دیگه ای بگیم: دنیای پورن، منطقِ خودشو میسازه، همونطور که دنیای ارباب حلقه ها یا هری پاتر ، منطقِ خاص خودشو داره. هیچ دختری ، حتی جنده ها هم دوس ندارن حس (( جنده بودن )) رو بگیرن‌ . پس اینکه دو نفر باهم ملاقات میکنن و بدون اینکه هیچ سیگنال یا علائم جنسی بینشون منتقل بشه، بدون اینکه حداقل دیالوگ های منطقی باهم برقرار

دوگانه باوری ملت بدون دستاورد تاریخ: جمعه ۱۴۰۵/۰۷/۱۷ شخصی رو تصور کنین که دائما توی گذشته ها زندگی میکنه. به احتمال زیاد میتونیم حدس بزنیم که این فرد، حالش خوب نیست و الان توی زندگیش، چیزی برای دلخوشی و افتخار کردن نداره، هیچ دستاورد مشخصی نداره که از اون طریق هویتِ خودش رو بشناسه و گذشته ها رو هضم و حل کنه. اما ملت ایران همیشه مجبوره به ۱۰۰۰ یا ۲۰۰۰ یا ۳۰۰۰ سال گذشته برگرده تا برای خودش افتخاری مهیا کنه. ما همیشه ملتی بودیم که